#90 Zabójcza śpiąca królewna – recenzja dla portalu dlaLejdis.pl


#2018, Kryminał, Przeczytane, Recenzja dla portalu dlaLejdis.pl / poniedziałek, Październik 22nd, 2018

Wyobraź sobie, że zostajesz skazany na 25 lat za zabicie bliskiej Ci osoby. Bronisz się, twierdząc, że jesteś niewinna, ale skąd możesz mieć pewność, skoro nic nie pamiętasz?

Wychodzisz z więzienia po odsiedzeniu wyroku i postanawiasz dociec prawdy.
Tak właśnie zaczyna się historia Casey Carter, która piętnaście lat temu została oskarżona winną popełnienia zbrodni. Po odsiedzeniu wyroku chce zrobić wszystko, by dowiedzieć się, kto zabił jej ukochanego. O pomoc prosi Laurie, która prowadzi program badający sprawy kryminalne w jednym z amerykańskich kanałów telewizyjnych. Prezenterka również skrywa swoje tajemnice.
Amerykanie uwielbiają literaturę sensacyjną i kryminalną. To widać, zwłaszcza gdy zaczęłam czytać powieść “Zabójcza śpiąca księżniczka”. Jako że swoją przygodę z tym gatunkiem „w amerykańskim stylu” (mam tu na myśli np. Cobena) zaczęłam w gimnazjum, miałam okazję wrócić do „podstaw”. Zarys historii wydawał mi się ciekawy i mogący mnie mocno zaskoczyć. Nie chcę „katalogować” autorki, ale momentami powieść wydawała się prostolinijna i miałam wrażenie, że panie poszły na łatwiznę, dając czytelnikowi ochłapy. Nastawiłam się na silne emocje i szybkie zwroty akcji a co kilka stron czułam, jakbym czytała streszczenie jakiegoś paradokumentu. Całej historii brakowało głębi i pomysłu. Szkoda, bo sam pomysł był ciekawy.
Powieści “Zabójcza śpiąca królewna” bliżej do ckliwego romansu z elementami sensacyjno-kryminalnymi niż do czystego kryminału jako gatunku. Sama zbrodnia jest rozdmuchana, a niektóre wątki bardziej bazujące na emocjach niż wynikające z zarysu postaci.

Link do recenzji: http://dlalejdis.pl/artykuly/zabojcza_spiaca_krolewna_recenzja


Producentka telewizyjna Laurie Moran daje kobiecie, która została skazana i odbyła wieloletni wyrok, szansę na udowodnienie swojej niewinności. Piętnaście lat wcześniej Casey Carter twierdziła, że spała, kiedy jej narzeczony, znany filantrop Hunter Raleigh III, został zamordowany, ale ława przysięgłych nie dała wiary jej zapewnieniom. Po spędzeniu piętnastu lat za kratami Casey nadal utrzymuje, że to nie ona zabiła. Uzbrojona w nowy dowód świadczący na jej korzyść namawia Laurie Moran, żeby w swoim programie jeszcze raz zbadała historię morderstwa sprzed lat i oczyściła jej imię, znajdując prawdziwego sprawcę.

Laurie, choć nie do końca przekonana o niewinności Casey, chce jej pomóc, mimo iż zmaga się z własnymi kłopotami. Poprzedni gospodarz show Alex Buckley robi sobie przerwę w telewizyjnej karierze, jego miejsce zajmuje Ryan Nichols. Ryan, młody, zdolny prawnik o imponujących referencjach, stara się zniechęcić Laurie do drążenia na antenie sprawy Casey, ponieważ jak wiele innych osób jest pewien jej winy.

Jak zawsze w historiach opowiadanych przez te dwie autorki wiele się dzieje, również pod powierzchnią głównych wątków. Laurie, chcąc poznać prawdę, musi stawić czoło rozmaitym przeciwnościom – między innymi autorce plotkarskiej rubryki prześladującej Casey i swojemu apodyktycznemu szefowi.

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/